Lii suotâs, et sämikielah finnejeh saje ohtsâškoddeest já et toh kullojeh já uáinojeh eenâb. Nuuvt tot kalga-uv moonnâđ. Mut muu pargoost ohtâ okko lii masaba peinijâš: kielâokko.
Eidu ovdil kielâoho pevdi tiävá puohlágánij stuárráb já ucceeb ašijgijn: Puávtáččim-uv kommentistiđ? Puávtáččim-uv tärhistiđ? Puávtáččim-uv jurgâliđ? Porgâččim-uv? Puávtáččim-uv išediđ?
Addâgâs. Taan tove mun jiem pyevti.
Jiem västid tánávt tondiet, et sämikielah iä liččii munjin teheliih teikâ liččim ilgâd. Sämikielahhân láá muu pargo já váimuäšši munjin. Eidu tondiet mun jiem pyevtigin išediđ. Taah ääših iđesteh paifakkist peevdi oolâ, paijeelmiärálâžžân.
Muu hettee čuuvtij juurdâ tast, et sämikielâi uáinojeijeevuotâ já äššitubdâmuš tarbâšeh spesiaaloho. Eidu ovdil taan oho paifakkist huámášuvvoo, et kalga huápust finniđ sämikielâid uáinusân. Talle sämikielâ pargei peevdi oolâ pardoo jotelávt puoh tot, mii ličij kolgâm tábáhtuđ ubâ ive ääigi.
Kielâ ij iälláá oovtâ ohhoost ige nube tááhust čaaskâgin toos, ko tiätu kalenderokko nohá. Sämikielah tarbâšeh máttááttâs, tutkâm, jurgâlem, čäällim já media meid talle ko kalenderist ij luuvâ mihheen. Toh tarbâšeh resursijd já kuhesáigásii pargo – iä tuše oho kukkosii movtáskem. Muu mielâst kielâokko addel puástukove kielâ táárbuin já tast, et tääl te tábáhtuvá miinii hirmâd eromâšijd, ko mij porgâp kielâoho oovdân.
Muu mielâst mij kolgâččijm pyerebeht-uv jurdâččiđ kielâpaje.
Muu mielâst mij kolgâččijm jurdâččiđ ovdâmerkkân viiđâ ive paje. Tien ääigist sämikielâi saje nannejuvvoo čuuvtij vuáimálubbooht ko oovtâ ohhoost. Taat lii masaba ucemus äigi, maid mun jurdâččâm, et kielâiäláskitmist šaddeh mottoommuđusiih puátuseh. Talle kielâ kevttim, máttááttâs, tutkâm já ovdedem iä lah magarehkin eromâš hahhuuh, pic uási mii piäiválii tooimâst.
Mij tarbâšep pištevâš pargo já resursijd já haalu huksiđ kielân puátteevuođâ talle-uv, ko kihheen ij tom eromâšávt mist táátu. Viiđâ ive tooimâ vuávám puáhtá pyereest iskâđ. Ij tot vaađâ nuuvtkin ennuv, ko piäjá toos mudágávt naavcâid. Taat vyehi lii tuše čuuvtij pehtilub ko ohtâ kalenderokko kielâokkon.
Kielâokko puáhtá liijká leđe pyeri muštottâs já tärhistemokko mijjân: Porgâp-uv mij tuođâi-uv tuárvi sämikielâi oovdân? Kalga-uv monnii ääši nubástittiđ kuusnii kulij? Táválávt ääših tuáimih jieijâs náál, já kielâ tile puáhtá olgoskulij nevttiđ täsivin, veik tast tábáhtuuččij-uv kuuloold ovdáneijee huánánem.
Kove: Anyusha (Pixabay)